WYWIAD
Opowiedz nam o swoich potrzebach i marzeniach
OFERTA
Nasz ekspert przygotuje dla Ciebie ofertę idealnego wyjazdu
PODRÓŻ
Leć i niczym więcej się nie przejmuj!
WYWIAD
Opowiedz nam o swoich potrzebach i marzeniach
OFERTA
Nasz ekspert przygotuje dla Ciebie ofertę idealnego wyjazdu
PODRÓŻ
Leć i niczym więcej się nie przejmuj!
Reykjavik i okolice
NAJLEPSZY TERMIN: maj- WRZESIEŃ
Reykjavik, stolica Islandii, to najmniejsza stolica Europy, ale pełna życia, kultury i wyjątkowego klimatu. Położona na półwyspie Faxaflói, otoczona górami i morzem, łączy w sobie surowe piękno natury z nowoczesnością i islandzką kreatywnością. Mimo niewielkich rozmiarów miasto oferuje liczne atrakcje – od galerii sztuki, przez muzea (jak Narodowe Muzeum Islandii czy Muzeum Sagi), po wyjątkową architekturę (ikoniczny kościół Hallgrímskirkja czy futurystyczna sala koncertowa Harpa).
Reykjavik słynie też z życia nocnego i licznych restauracji serwujących zarówno kuchnię islandzką, jak i międzynarodową. To także świetna baza wypadowa – zaledwie kilkanaście minut od miasta można dotrzeć do gorących źródeł Reykjadalur, farm geotermalnych, czy zatoki Faxaflói, skąd organizowane są rejsy na obserwację wielorybów.
W okolicach Reykjaviku warto odwiedzić również Błękitną Lagunę (Blue Lagoon) – geotermalne spa z mlecznobłękitną wodą, czy półwysep Reykjanes, słynący z aktywności wulkanicznej i księżycowych krajobrazów. Miasto i okolice najlepiej odwiedzać od maja do września, kiedy dni są długie, a warunki pogodowe sprzyjają zwiedzaniu.
Golden Circle (Złoty Krąg)
to jedna z najpopularniejszych tras turystycznych na Islandii, idealna na jednodniową wycieczkę z Reykjaviku, oferująca kwintesencję islandzkich krajobrazów i zjawisk przyrodniczych. Trasa ma około 300 km i obejmuje trzy główne atrakcje: park narodowy Þingvellir, dolinę geotermalną Haukadalur (z gejzerem Strokkur) oraz wodospad Gullfoss.
Oprócz tych trzech głównych punktów, warto zboczyć z trasy do pobliskich atrakcji, takich jak krater Kerið, gorące źródła w Secret Lagoon w Flúðir czy farma Friðheimar, gdzie można spróbować pomidorowych specjałów w szklarni. Golden Circle to idealne wprowadzenie do tego, co Islandia ma do zaoferowania – dzika przyroda, zjawiska geotermalne i fascynująca historia w jednym.
NAJLEPSZY TERMIN: CZERWIEC – WRZESIEŃ
Þingvellir National Park
to jedno z najważniejszych i najbardziej symbolicznych miejsc w całej Islandii – zarówno pod względem historycznym, jak i geologicznym. Położony około 40 km na wschód od Reykjaviku, park ten został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2004 roku.
Pod względem geologicznym park znajduje się w dolinie ryftowej – pomiędzy dwiema potężnymi płytami tektonicznymi: eurazjatycką i północnoamerykańską, które stopniowo się od siebie oddalają. Efektem tego są spektakularne szczeliny i uskoki w ziemi, z których największa i najbardziej znana to Almannagjá – wąwóz, którym można spacerować i dosłownie przechadzać się między kontynentami.
W parku znajduje się również jezioro Þingvallavatn, największe naturalne jezioro Islandii, z wyjątkowo czystą wodą i możliwością nurkowania m.in. w szczelinie Silfra, gdzie widoczność sięga nawet 100 metrów. To miejsce przyciąga nurków z całego świata.
Dolina Haukadalur
to jedno z najbardziej widowiskowych miejsc na trasie Złotego Kręgu w Islandii, znane przede wszystkim z aktywności geotermalnej. Położona ok. 100 km od Reykjaviku, dolina jest domem dla najsłynniejszych islandzkich gejzerów – Geysir i Strokkur – oraz licznych gorących źródeł, błotnych kałuż i fumaroli.
To właśnie od Geysira pochodzi międzynarodowe słowo „gejzer”, choć dziś rzadko wybucha (głównie po trzęsieniach ziemi). Znacznie bardziej aktywny i przewidywalny jest Strokkur – wyrzuca słup wody na wysokość 15–30 metrów mniej więcej co 5–10 minut, co czyni go jednym z najbardziej fotogenicznych i łatwo dostępnych gejzerów na świecie.
Oprócz gejzerów w dolinie można zobaczyć mniejsze źródła geotermalne, kolorowe osady siarki oraz bulgoczące błota, które świadczą o ogromnej aktywności wnętrza ziemi. Wokół unoszą się opary i charakterystyczny zapach siarki – typowy dla tego typu miejsc.
Gullfoss
czyli „Złoty Wodospad”, to jeden z najbardziej imponujących i charakterystycznych wodospadów Islandii, położony na rzece Hvítá, w południowo-zachodniej części wyspy. Stanowi trzeci – po Þingvellir i Haukadalur – przystanek na trasie Złotego Kręgu. Jego nazwa nawiązuje do złotej mgły, która unosi się nad wodospadem, szczególnie w słoneczne dni, gdy wśród rozbryzgów wody często pojawiają się tęcze.
Gullfoss składa się z dwóch kaskad – pierwsza ma około 11 metrów wysokości, druga aż 21 metrów – po czym woda wpada do wąskiego, głębokiego kanionu o stromych ścianach. Ogromna ilość spienionej wody (latem nawet 140 m³/s) robi ogromne wrażenie i słychać ją z daleka. To naturalny spektakl siły i piękna islandzkiej przyrody.
Wodospad można podziwiać z kilku punktów widokowych i platform, a latem dostępna jest ścieżka prowadząca bardzo blisko krawędzi. Najlepiej odwiedzić Gullfoss od maja do września, gdy ścieżki są bezpieczne, a potężny przepływ wody prezentuje się w pełnej okazałości. Zimą też wygląda zjawiskowo – częściowo zamarznięty – ale warunki bywają trudniejsze.
Południowe wybrzeże
NAJLEPSZY TERMIN: CZERWIEC – WRZESIEŃ
to jeden z najbardziej malowniczych i zróżnicowanych regionów kraju, który zachwyca kontrastami – od czarnych plaż i potężnych wodospadów, po lodowce, wulkany i pola lawy. Trasa prowadząca z Reykjaviku na wschód (droga nr 1) to prawdziwa podróż przez esencję islandzkiej przyrody.
To region bogaty również w kontrasty pogodowe – można tam doświadczyć zarówno słonecznego dnia, jak i gwałtownych zmian warunków atmosferycznych w ciągu godziny. Najlepszy czas na odwiedziny to okres od czerwca do września, kiedy dni są długie, a warunki drogowe najbardziej sprzyjające. Zimą region przyciąga zorze polarne, ale dostępność niektórych miejsc bywa ograniczona.
Wodospady Seljalandsfoss i Skógafoss
Seljalandsfoss i Skógafoss to dwa z najbardziej znanych i fotogenicznych wodospadów Islandii, położone niedaleko siebie na południowym wybrzeżu, tuż przy trasie Ring Road (droga nr 1). Ich bliska lokalizacja sprawia, że często są odwiedzane podczas jednodniowej wycieczki z Reykjaviku lub jako część podróży przez południe wyspy.
Seljalandsfoss to wodospad o wysokości ok. 60 metrów, który spada ze skalnej półki tworzącej dawną linię brzegową Islandii. Jego wyjątkowość polega na tym, że można przejść za ścianą wody – wyznaczona ścieżka prowadzi do wnętrza niewielkiej groty, skąd rozpościera się widok na otaczającą dolinę przez zasłonę wody
Skógafoss znajduje się ok. 30 minut jazdy dalej i jest jednym z najbardziej majestatycznych wodospadów Islandii. Również mierzy 60 metrów wysokości, ale jest znacznie szerszy – aż 25 metrów. Z bliska robi ogromne wrażenie, a unosząca się mgiełka wodna często tworzy tęcze przy słonecznej pogodzie
Czarna plaża Reynisfjara
Czarna plaża Reynisfjara, położona w pobliżu miasteczka Vík í Mýrdal na południowym wybrzeżu Islandii, to jedno z najbardziej niezwykłych i surowych miejsc na wyspie. Jej charakterystyczny czarny piasek powstał w wyniku erozji zastygłej lawy – efektu intensywnej aktywności wulkanicznej, która ukształtowała krajobraz Islandii.
Plaża jest znana przede wszystkim z bazaltowych kolumn tworzących niemal geometryczne formacje na klifie Garðar – przypominają one ogromne organy skalne. To właśnie przy tych formacjach często zatrzymują się turyści, by zrobić zdjęcia. Kolejnym punktem charakterystycznym są skały Reynisdrangar, czyli bazaltowe iglice wynurzające się z Atlantyku. Według legendy to skamieniałe trolle, które nie zdążyły wrócić do jaskini przed wschodem słońca.
Reynisfjara słynie również z silnych i niebezpiecznych fal oceanicznych tzw. sneaker waves, które pojawiają się nagle i potrafią wciągnąć turystów do morza. Dlatego plaża, mimo że spektakularna, wymaga szczególnej ostrożności – nie należy zbliżać się do linii brzegowej bardziej, niż to bezpieczne.
Lodowiec Mýrdalsjökull
Lodowiec Mýrdalsjökull to czwarty co do wielkości lodowiec na Islandii, zajmujący powierzchnię około 600 km². Znajduje się na południu wyspy, w pobliżu miasteczka Vík í Mýrdal i wulkanicznego pola Katla. Właśnie pod pokrywą tego lodowca ukryty jest jeden z najbardziej niebezpiecznych wulkanów na Islandii – Katla, który wybucha średnio co 40–80 lat (ostatnia duża erupcja miała miejsce w 1918 roku).
Mýrdalsjökull nie tylko zachwyca potęgą natury, ale jest też miejscem dostępnych przygód dla odwiedzających. Można tu m.in. wybrać się na trekking po lodowcu z przewodnikiem, spróbować jazdy skuterem śnieżnym, a zimą również wyprawy do lodowych jaskiń. Lodowiec jest także miejscem startowym dla wypraw w kierunku wulkanu Katla, co pozwala połączyć eksplorację lodu z fascynującym światem geotermalnym.
Ze względu na ukryty pod lodem wulkan i potencjalne zagrożenie powodziami lodowcowymi (jökulhlaup), cały obszar jest stale monitorowany. Mimo to wycieczki na lodowiec są organizowane w sposób bezpieczny i profesjonalny.
Lodowcowa laguna Jökulsárlón
to jedna z najbardziej spektakularnych atrakcji Islandii – lodowcowa laguna położona u stóp lodowca Breiðamerkurjökull, będącego jęzorem największego islandzkiego lodowca Vatnajökull. To miejsce, gdzie natura pokazuje swoje monumentalne, zmienne oblicze – nieustannie odrywające się od lodowca góry lodowe dryfują po turkusowej wodzie, tworząc bajkowy i zarazem surowy krajobraz.
Na miejscu można wybrać się na rejs amfibią lub pontonem, by podpłynąć bliżej do lodowców i pływających brył – czasem też uda się wypatrzeć foki wylegujące się na kryach lodowych lub polujące w wodzie. To raj dla fotografów – zmieniające się światło, odbicia w wodzie i kontrast lodu z otoczeniem tworzą niesamowite kadry.
Laguna powstała stosunkowo niedawno – w XX wieku – w wyniku cofania się lodowca, co czyni ją również świadectwem zmian klimatycznych. Obecnie ma głębokość sięgającą nawet 250 metrów i stale się powiększa. Widok lodowych brył, niektórych błękitnych i przezroczystych, innych czarnych od wulkanicznego pyłu, zapiera dech w piersiach o każdej porze roku.
Diamentowa Plaża
znana lokalnie jako Breiðamerkursandur, to jedno z najbardziej spektakularnych i fotogenicznych miejsc na Islandii. Znajduje się tuż obok słynnej laguny lodowcowej Jökulsárlón, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy. Swoją nazwę zawdzięcza setkom brył lodu, które odrywają się od lodowca Vatnajökull, przepływają przez lagunę, a następnie trafiają na czarną, wulkaniczną plażę.
Kontrast między lśniącymi kawałkami lodu a czarnym piaskiem tworzy niesamowity, niemal surrealistyczny krajobraz. Lód przybiera różne kształty i rozmiary – od małych, przezroczystych kawałków przypominających kryształy, po ogromne bryły o błękitnym zabarwieniu. W zależności od światła, lodowe „diamenty” mienią się różnymi odcieniami, co czyni to miejsce wyjątkowo popularnym wśród fotografów.
Skógafoss znajduje się ok. 30 minut jazdy dalej i jest jednym z najbardziej majestatycznych wodospadów Islandii. Również mierzy 60 metrów wysokości, ale jest znacznie szerszy – aż 25 metrów. Z bliska robi ogromne wrażenie, a unosząca się mgiełka wodna często tworzy tęcze przy słonecznej pogodzie
Park Narodowy Skaftafel
to prawdziwa perła południowo-wschodniej Islandii, będąca częścią Vatnajökull National Park – największego parku narodowego w Europie. Znajduje się u stóp potężnego lodowca Vatnajökull i oferuje niezwykle zróżnicowany krajobraz: od zielonych dolin, przez czarne pustkowia, aż po lodowcowe jęzory i wodospady.
Skaftafell jest rajem dla miłośników pieszych wędrówek – szlaki są dobrze oznaczone i dostępne dla osób o różnym poziomie kondycji. Najbardziej znanym punktem jest wodospad Svartifoss, który spływa na tle bazaltowych kolumn przypominających organy – inspiracja dla architektury kościoła Hallgrímskirkja w Reykjavíku. Inne popularne trasy prowadzą do punktów widokowych z panoramą na lodowiec lub wzdłuż strumieni przecinających bujną, zieloną roślinność.
Latem park jest pełen życia – kwitną dzikie kwiaty, a przy dobrej pogodzie widoki są zachwycające. Zimą panuje tu bardziej surowy, niemal księżycowy klimat, ale wtedy można też podziwiać lodowe jaskinie, które tworzą się sezonowo w lodowcu.
PÓŁNOC ISLANDII
NAJLEPSZY TERMIN: CZERWIEC – WRZESIEŃ
to mniej uczęszczany, ale niezwykle różnorodny region, który łączy dziką przyrodę, geotermalne cuda, malownicze fiordy i lokalną kulturę. To idealny kierunek dla tych, którzy chcą uniknąć tłumów, zanurzyć się w spokojniejszych klimatach i zobaczyć surowe piękno Islandii z nieco innej perspektywy.
Głównym miastem regionu jest Akureyri, nazywane „stolicą północy” – to przyjazne miasteczko z portem, kawiarniami, ogrodem botanicznym i widokiem na fiord Eyjafjörður. To także dobra baza wypadowa do dalszej eksploracji. Jednym z najważniejszych miejsc w regionie jest jezioro Mývatn i jego okolice – pełne geotermalnych obszarów, fumaroli, pól lawowych, pseudokratery i gorących źródeł (jak Mývatn Nature Baths, lokalna alternatywa dla Blue Lagoon).
Warto odwiedzić Dettifoss – najpotężniejszy wodospad Europy, którego ogromna siła robi piorunujące wrażenie. Nieopodal znajduje się też kanion Ásbyrgi, w kształcie podkowy, oraz Park Narodowy Jökulsárgljúfur. Dla miłośników przyrody świetnym miejscem będzie Húsavík – stolica obserwacji wielorybów, gdzie można zobaczyć m.in. humbaki, orki i delfiny.
Akureyri
to drugie co do wielkości miasto Islandii, położone malowniczo nad fiordem Eyjafjörður w północnej części kraju. Choć liczy zaledwie około 20 tysięcy mieszkańców, uchodzi za stolicę północy i pełni ważną rolę kulturalną, edukacyjną i gospodarczą w tej części Islandii.
Miasto ma urokliwą, kompaktową starówkę z kolorowymi domkami, butikami, kawiarniami i restauracjami serwującymi lokalne specjały. Znajduje się tu również jedna z najbardziej wysuniętych na północ katedr – Akureyrarkirkja, zaprojektowana przez Guðjóna Samúelssona, architekta kościoła Hallgrímskirkja w Reykjavíku. Wartym odwiedzenia miejscem jest też Ogród Botaniczny – wyjątkowy, bo leżący zaledwie 50 km od koła podbiegunowego, a mimo to pełen roślin z całego świata.
jezioro Mývatn
to jedno z najbardziej fascynujących miejsc w północnej Islandii – zarówno pod względem przyrody, jak i geotermii. Powstało około 2300 lat temu w wyniku intensywnej aktywności wulkanicznej i do dziś jego okolica zachwyca księżycowymi krajobrazami, formacjami lawowymi i gorącymi źródłami.
Samo jezioro jest płytkie, bogate w składniki odżywcze i otoczone mokradłami, co czyni je rajem dla ornitologów – można tu spotkać dziesiątki gatunków ptaków, w tym największą na świecie populację kaczek z rodzaju gągołów. Nazwa „Mývatn” oznacza dosłownie „jezioro much”, co nawiązuje do ogromnej ilości owadów, szczególnie latem – są one jednak kluczowe dla lokalnego ekosystemu.
Dettifoss
to najpotężniejszy wodospad Europy pod względem przepływu wody – jego siła naprawdę robi wrażenie. Znajduje się w północno-wschodniej Islandii, w obrębie Parku Narodowego Vatnajökull, i spada z wysokości 44 metrów przy szerokości około 100 metrów.
Wodospad zasilany jest przez rzekę Jökulsá á Fjöllum, która wypływa z największego lodowca Islandii – Vatnajökull – co sprawia, że woda ma charakterystyczny, szarawy kolor od niesionego osadu lodowcowego. Huk spadającej wody słychać z daleka, a ziemia wokół dosłownie drży od jego siły.
Można go oglądać z dwóch stron – wschodniej i zachodniej, z których każda oferuje inne, spektakularne widoki. Strona wschodnia jest łatwiej dostępna samochodem, ale zachodnia pozwala podejść bliżej do krawędzi wodospadu.
Fiordy Zachodnie
NAJLEPSZY TERMIN: CZERWIEC – WRZESIEŃ
to jeden z najbardziej dzikich, odizolowanych i spektakularnych regionów Islandii – rzadziej odwiedzany przez turystów, a przez to bardziej autentyczny. Ten ogromny półwysep, otoczony stromymi klifami i zatokami, oferuje malownicze drogi wijące się wzdłuż fiordów, surowe krajobrazy, wodospady i małe wioski rybackie.
Jedną z największych atrakcji regionu jest Latrabjarg – największe klify lęgowe w Europie, gdzie w sezonie (maj–lipiec) można z bardzo bliska obserwować maskonury i inne ptaki morskie. Dynjandi, największy wodospad regionu, robi niesamowite wrażenie – to kaskadowa ściana wody szeroka na 30 metrów u góry i ponad 60 metrów u dołu.
Region ten jest również domem dla naturalnych basenów geotermalnych, takich jak Krossneslaug, gdzie można kąpać się tuż przy brzegu Atlantyku. Wiele osób odwiedza także Hornstrandir, niezamieszkaną i chronioną część Fiordów Zachodnich, dostępną tylko pieszo lub łodzią – to raj dla miłośników trekkingu i ciszy.
KLIFY Látrabjarg
to spektakularne klify położone na najbardziej na zachód wysuniętym krańcu Islandii – i zarazem całej Europy. Rozciągają się na długości około 14 km i osiągają wysokość do 441 metrów, opadając niemal pionowo do Oceanu Atlantyckiego. To jedno z najlepszych miejsc na świecie do obserwacji ptaków morskich, szczególnie maskonurów, które gniazdują tu w ogromnych ilościach.
Widoki z klifu są zachwycające, zwłaszcza przy dobrej pogodzie – ocean, surowe wybrzeże i niekończące się niebo tworzą wyjątkową scenerię. To również symbol islandzkiej dzikości i spokoju – nie ma tu tłumów, a sam dojazd do Látrabjarg to przygoda, bo prowadzi przez nieutwardzone drogi Fiordów Zachodnich.
Krossneslaug
to jedno z najbardziej spektakularnie położonych naturalnych kąpielisk geotermalnych na Islandii. Znajduje się w Fiordach Zachodnich, tuż przy brzegu oceanu, na końcu szutrowej drogi nr 643 prowadzącej przez dzikie i niemal bezludne rejony półwyspu Strandir. To miejsce robi ogromne wrażenie ze względu na swoją surowość, ciszę i osamotnienie – dotarcie tu to już przygoda sama w sobie.
Basen zasilany jest gorącą wodą z pobliskich źródeł geotermalnych i oferuje kąpiel w temperaturze około 38–40°C z widokiem na lodowaty Atlantyk. Widok parującej wody na tle surowego wybrzeża i fal uderzających o skały to niezapomniane doświadczenie, zwłaszcza przy zachodzie słońca lub podczas mgły. Obok basenu znajduje się mała szatnia i prysznice – proste, ale funkcjonalne.
Latarnia Bjargtangar
to najdalej wysunięty na zachód punkt Islandii (i zarazem Europy, nie licząc Azorów). Położona na klifie w obrębie Fiordów Zachodnich, tuż obok słynnych klifów Látrabjarg, latarnia jest symbolicznym końcem kontynentu i niezwykle malowniczym miejscem.
Zbudowana w 1913 roku, a zmodernizowana w latach 40., Bjargtangar ma skromną, betonową konstrukcję, ale siła tego miejsca nie tkwi w samej latarni, lecz w spektakularnym otoczeniu: stoi ona bowiem na krawędzi urwiska sięgającego 400 metrów w głąb Atlantyku. Roztacza się stąd widok na bezkresne morze i surowe wybrzeże, a przy dobrej widoczności widać nawet sylwetkę wyspy Surtsey, jednej z najmłodszych wysp świata.
Wnętrze Islandii:
NAJLEPSZY TERMIN: CZERWIEC – WRZESIEŃ
to dziki, surowy i niemal pozbawiony ludzi obszar, który zajmuje większą część wyspy. To jedno z największych niezabudowanych terytoriów Europy, dostępne tylko w miesiącach letnich i wyłącznie samochodami z napędem 4×4. Drogi górskie (oznaczone literą „F”) prowadzą przez rzeki bez mostów, wulkaniczne pola, kamieniste pustkowia i lodowcowe równiny.
Najbardziej znane miejsca w interiorze to:
– Landmannalaugar – kolorowe góry ryolitowe, gorące źródła i trasy trekkingowe, np. słynny szlak Laugavegur.
– Askja – potężny wulkan z kraterem Viti, gdzie można kąpać się w ciepłej, mlecznej wodzie.
– Þórsmörk – zielona dolina między lodowcami, idealna na trekking i niedostępna bez przekraczania rzek.
– Sprengisandur – surowa, kamienista droga przecinająca środek wyspy, symbol dzikiego islandzkiego interioru.
– Kerlingarfjöll – geotermalne góry z pomarańczowo-żółtymi zboczami i parującymi dolinami.
Landmannalaugar
to jedno z najbardziej malowniczych i surrealistycznych miejsc na Islandii, położone w rezerwacie Fjallabak. Znane jest z niesamowicie kolorowych gór ryolitowych, które mienią się odcieniami czerwieni, żółci, zieleni i błękitu — efekt działania wulkanizmu i obecności minerałów.
Główne atrakcje regionu:
– Gorące źródła – naturalne kąpielisko w dolinie, w którym można się zanurzyć po długim trekkingu.
– Szlaki piesze – liczne trasy o różnym stopniu trudności, w tym krótkie pętle (np. na Laugahraun czy Brennisteinsalda) oraz słynny, kilkudniowy szlak Laugavegur do Þórsmörk.
– Lawa Laugahraun – czarne pola lawowe kontrastujące z kolorowymi górami.
– Brennisteinsalda – aktywny wulkan, znany jako „siarkowy grzbiet”, emitujący parę z geotermalnych szczelin.
Askja
to potężny wulkaniczny kompleks położony w islandzkim interiorze, w centralnej części wyżyn Dyngjufjöll, w obrębie rozległego obszaru wulkanicznego. To jedno z najbardziej surowych i odizolowanych miejsc na Islandii, otoczone pustynnym, księżycowym krajobrazem, który NASA wykorzystywała do szkolenia astronautów przed misjami Apollo.
– Kaldera Askja powstała po erupcji w XIX wieku i ma średnicę ok. 50 km. W jej wnętrzu znajduje się malownicze jezioro Öskjuvatn, jedno z najgłębszych jezior na Islandii (ponad 200 m głębokości).
– Obok niego leży Viti, krater z mlecznobłękitnym, geotermalnym jeziorkiem, w którym niektórzy odważni podróżnicy kąpią się (choć bywa to ryzykowne ze względu na niestabilną temperaturę i osady).
– Teren wokół Askji to jałowa pustynia lawowa, zwana Ódáðahraun, przypominająca krajobrazy z innej planety — całkowicie pozbawiona roślinności i wyjątkowo surowa.
– Warunki są ekstremalne – silne wiatry, nagłe zmiany pogody i brak schronień, dlatego teren ten wymaga dobrej kondycji, przygotowania i ostrożności.
Kerlingarfjöll
to malowniczy górski masyw położony w interiorze Islandii, w centralnej części wyspy, pomiędzy lodowcami Hofsjökull i Langjökull. Jest to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc geotermalnych na Islandii, oferujące spektakularne widoki, barwne krajobrazy i aktywność geotermalną rozciągającą się na dużym obszarze.
Z ziemi unoszą się kłęby pary, bulgoczą gorące źródła, a wokół kraterów rozciągają się pola siarkowe i solfatary. Rejon Hveradalir jest szczególnie widowiskowy. Region oferuje dobrze oznakowane trasy trekkingowe – zarówno krótkie pętle, jak i dłuższe wyprawy przez doliny i przełęcze. Można też wejść na najwyższy szczyt – Snækollur (ok. 1488 m n.p.m.).
Nazwa „Kerlingarfjöll” oznacza „Góry Staruchy” i nawiązuje do islandzkich legend o olbrzymkach zamieszkujących góry.
Kerlingarfjöll to jedno z najbardziej fotogenicznych i dzikich miejsc w centralnej Islandii — idealne dla miłośników geotermii, gór i trekkingu z dala od cywilizacji.
